İş Görüşmesi..

İlk flört gibidir iş görüşmesi..
Patron olan taraf değilseniz, heyecan basar, ne giysem derdi başlar, kuaföre gidilir, konuşma provaları yapılır, bir gün öncesinde eğer uyunduysa karmakarışık rüyalar görünür, gitmeden cv'nin çıktısı alınır, şirket hakkında netten bilgi araştırması yapılır, ayakkabı yolda vurursa diye çantaya terlik atılır(bu belki sadece bana özel birşey olabilir tabi) son kontroller yapılır, kişisel gelişim kitapları okunur,(kariyer.net'in kurucusunun kitabı olan 'kariyerimi şansa bırakmam' şiddetle tavsiye edilir) ve hayırlısıyla yola çıkılır. Yolda stresi yenmek için müzik dinlenilir, heyecanı yenmek için absürd şeyler düşünülür ve görüşme yerine gelinir.

Tabi eğer görüşmeye gittiğiniz yer, benimki gibi Hisarüstü'nün oralarsa "acaba işe alınsam da ben bu yolu çeker miyim?" düşüncesi kafayı kurcalamaya başlar.

Evet efendim, hayatında ilk kez ciddi bir iş görüşmesi yaşayacak olan ben, hallice stresliydim ki birkaç gün önce en yakın arkadaşlarımdan birine, iş görüşmesi öncesi moral ve stresle başa çıkma dersleri veriyordum.

Uzuuuuun bir yolculuktan sonra, Hisarüstünde, köprünün ayağında harika bir manzaraya sahip olan, 3 katlı beyaz köşkün zilini çalmam ile kendi alanında lider olan firmaya ilk adımımı atmış oldum. Sekreter tarafından ufak bir toplantı odasına alınmakla birlikte, önüme verilen 3 sayfalık formu doldurmaya başladım. Odada kamera olup, birileri tarafından izlenme düşüncesi olan takıntılı ben, ekranlara sakin bir bayanı oynamaya çalışarak formu doldurdum. Birkaç dakika sonra sekreter geldi formu aldı ve kapıyı kapattı. Bekleme sürecinde, şirketin aldığı ödülleri inceledim, odaya iyice baktım, olur ya 'odada kaç ödül vardı?' gibi psikopatça bir soru gelmesine karşılık, kendimce önlemlerimi aldım. (Malum, bu sevirde iş bulmak zor, ekmek aslanın ağzında!) Vee kapı açıldı.. Direktör olduğunu öğrendiğim kişiyle yaklaşık 40 dakikalık görüşme başladı. Görüşme, genelde olduğu gibi iyi geçti ve arkaya bakılmadan odadan çıkıldı. İş görüşmesi öncesi onlarca kişiye haber vermenin sonucu olarak, teker teker çevremdekileri arayıp, nasıl geçtiğine dair kısa açıklamalar yaptım ve görüşme diyaloğunun özetini üşenmeden yazıp mail attım. Vee aradan 3 gün geçti, 2. görüşme için önümüzdeki haftaya randevu verdiler. Bu sefer de şirket kurucu ortağı bir bayanla görüşecekmişim. Tabi ben kimin kim olduğunu nerden biliyorum, lise sınıf arkadaşımın kız arkadaşı orada çalıştığından, gtalktan aklıma gelen soruları soruyorum ve saolsun cevaplıyor.
İştee durum bundan ibaret.

Şimdi ne mi olacak?
Yaşadığım onca şey deja vu etkisiyle pazartesi günü 2. görüşmede tekrar yaşanacak.