9 gündür evde olmanın verdiği rehavetle birlikte, oturmuş "bir alışverişkoliğin itirafları" adlı filmi tam da işe başlamadan önce, gardrobumu yenilesem mi düşüncesiyle izliyordum ki birden kapıda tıkırtı sesleri duydum. (tıkır tıkır) Heralde babam geldi, kapının arkasında anahtar var açamıyor diye oflanıp pufflayarak kalktım yerimden.. (off pofff, mıyır mıyırr) Delikten bir baktım, iri yarı esmer bir çocuk. Hiç ses çıkarmadan bekledim. Anahtar deliğine baktı, kapıyı vurdu, zile bastı bekledi. Ben de hiç ses çıkarmadım. Bir kez daha zile bastı, tabi ben delikten izliyorum. Sonra farkettim ki alt katın ilk merdivenlerinde yine onun gibi iri yarı bir çocuk da orda bekliyor. Sonra korktum, zinciri taktım, tabi ses çıktı, "kim o?" dedim. Hede hödö beye bakmıştık dedi, yok öyle birisi dedim, indiler aşağıya. Camdan baktım, biri önce çıktı, diğeri arkadan,ayrı ayrı ilerlediler. Tüm bunlar öğlen 15:30 civarı oluyor. Hayret birşey dedim, önceden soyguncular, gece işe çıkarlardı. Şimdi iyice korkusuz olmuşlar, gündüz vakti kapı yokluyorlar. Hemen 155'i aradım, eşgallerini aldılar telefonda ve 15 dakika sonra polis aracı geldi şöyle bir dolaşıp kendilerini gösterip gittiler. Devir kötü valla, evdeyken kapıyı kilitli tutup, zinciri takmak lazım.Çok bişey değil, izlediğim filme yanıyorum, yarım kaldı. 9 günün üzerine bi ekşın yaşıcaz dedik, o da yarım kaldı. Onlar gittikten sonra, bir sürü alternatif düşündüm, keşke şöyle yapsaydım, keşke böyle yapsaydım diye ama.. bi dahaki sefere..
* gece gece dayanamadım yazıyım dedim. bu boyu devrilesiceler bize giremedi, birkaç apartman aşağıdaki eve girmişler. Nerden mi biliyorum, bugün arkadaşım, annem ve ben Kadir gecesi münasebetiyle, teravi'ye gittik Sultanahmet Camii'sine.. Namaz kılmayı evet bilmiyorum ama küçüklüğümde halamlarla camileri gezerdik ramazanda, o zaman insanları çok iyi gözlemlerdim, bu sebeple ki kılar gibi yapabiliyorum. Gerçi bugün o kadar kalabalıktı ki Sultanahmet Cami'sinin bahçesinde zor yer bulduk, sadece oturup hocayı dinledik, bu yüzden de kandırıkçılık yapmama gerek kalmadı. İşte dönerken bir baktım polis arabaları var, ahanda dedim hırsızlık oldu kesin.. Nitekim de doğru çıktı.. :( Ne diyim, şu Kadir gecesi gününde, Allah onları bildiği gibi yapsın.. Zaten bugünkü dualarım kabul olursa, offf offff.. Neler olacak neler..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder